Στέβια, υποκατάστατο ζάχαρης stevia, isostevia.gr  
HOME   ΕΤΑΙΡΕΙΑ     ΠΡΟΙΟΝΤΑ   ΣΥΝΤΑΓΕΣ   ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ   ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
                             
 
 
     

ΣΤΕΒΙΑ

Η ιστορία

Το φυτό το χρησιμοποιούσαν επί αιώνες οι ιθαγενείς της Παραγουάης και χρειάστηκε πολλά χρόνια, για να γίνει γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Στην Ευρώπη οι ιδιότητες και χρήσεις αυτού του "μαγικού" φυτού είχαν γίνει γνωστές κατά τον 16ο αιώνα από τον Ισπανό Francisco Hernandez, όπου αναφέρει τη χρήση του ως γλυκαντικό και ως ιατρικό φάρμακο με θεραπευτικές ιδιότητες.

Το 1887 ο Sandiago Bertoni έκανε ξανά γνωστή τη στέβια στο δυτικό κόσμο, μαζί με τον Παραγουανό συνάδελφό του Rebaudi, γι' αυτό και η σημερινή διεθνή, επιστημονική βοτανική της ονομασία είναι Stevia rebaudiana Bertoni. Η λέξη στέβια για το γένος δόθηκε προς τιμήν του Παραγουανού καθηγητή Stevius.

Το 1931 στη Γαλλία χημικοί απομόνωσαν και τις δύο πιο σημαντικές γλυκαντικές ουσίες της στέβια, δηλαδή της Στεβιοσίδη και της Ρεμπαουντιοσίδη Α, που είναι υπεύθυνες για τη γλυκιά της γεύση.

Το 1970 στην Ιαπωνία, εγκρίθηκε η χρήση της στέβια ως τρόφιμο και ως υποκατάστατο της ζάχαρης, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύτηκε η χρήση χημικών γλυκαντικών ουσιών!

Στις 11-11-2011 η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει την έγκριση της στέβια ως τρόφιμο και ποτό, με αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη τα 4 mg ανά κιλό σωματικού βάρους και ανά ημέρα. Έτσι από τις 2-12-2011 με απόφαση της Ε.Ε γίνεται πλέον νόμιμη η χρήση στις ευρωπαϊκές χώρες.
 
 
 
 
  Στέβια, υποκατάστατο ζάχαρης stevia, isostevia.gr  
     
 

ΣΤΕΒΙΑ

Η ιστορία

Το φυτό το χρησιμοποιούσαν επί αιώνες οι ιθαγενείς της Παραγουάης και χρειάστηκε πολλά χρόνια, για να γίνει γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Στην Ευρώπη οι ιδιότητες και χρήσεις αυτού του "μαγικού" φυτού είχαν γίνει γνωστές κατά τον 16ο αιώνα από τον Ισπανό Francisco Hernandez, όπου αναφέρει τη χρήση του ως γλυκαντικό και ως ιατρικό φάρμακο με θεραπευτικές ιδιότητες.

Το 1887 ο Sandiago Bertoni έκανε ξανά γνωστή τη στέβια στο δυτικό κόσμο, μαζί με τον Παραγουανό συνάδελφό του Rebaudi, γι' αυτό και η σημερινή διεθνή, επιστημονική βοτανική της ονομασία είναι Stevia rebaudiana Bertoni. Η λέξη στέβια για το γένος δόθηκε προς τιμήν του Παραγουανού καθηγητή Stevius.

Το 1931 στη Γαλλία χημικοί απομόνωσαν και τις δύο πιο σημαντικές γλυκαντικές ουσίες της στέβια, δηλαδή της Στεβιοσίδη και της Ρεμπαουντιοσίδη Α, που είναι υπεύθυνες για τη γλυκιά της γεύση.

Το 1970 στην Ιαπωνία, εγκρίθηκε η χρήση της στέβια ως τρόφιμο και ως υποκατάστατο της ζάχαρης, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύτηκε η χρήση χημικών γλυκαντικών ουσιών!

Στις 11-11-2011 η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει την έγκριση της στέβια ως τρόφιμο και ποτό, με αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη τα 4 mg ανά κιλό σωματικού βάρους και ανά ημέρα. Έτσι από τις 2-12-2011 με απόφαση της Ε.Ε γίνεται πλέον νόμιμη η χρήση στις ευρωπαϊκές χώρες.